W Pakistanie występują różnorodne złoża surowców mineralnych. Największe znaczenie ma gaz ziemny wydobywany w rejonie Sui w Beludżystanie - jego pokłady należą do największych na świecie. Eksploatowane są również złoża ropy naftowej, węgla brunatnego, rud metali, soli kamiennej i kamieni szlachetnych (szmaragdów). Podstawę produkcji przemysłowej stanowią przeróbka bawełny i wełny, przemysł odzieżowy, cementowy, ciężki, maszynowy, chemiczny (nawozy sztuczne), rafineryjny oraz spożywczy (cukrownie, wytwórnie oleju, młyny i zakłady przetwórstwa owocowego). Największym ośrodkiem przemysłowym Pakistanu i największym portem (13 min ton przeładunków rocznie) jest Karaczi, była stolica położona na południu kraju. Znajdują się tu montownie samochodów ciężarowych i autobusów, huty żelaza oraz wiele innych zakładów. Dużymi ośrodkami przemysłowymi są również Lahaur i Fajsalabad. Aby wpłynąć na szybszy rozwój terenów położonych na północy, w 1966 r. przeniesiono stolicę do Islamabadu, który stał się połączeniem tradycji z nowoczesnością. Głównymi towarami eksportowymi Pakistanu są przędze bawełniane, odzież bawełniana i surowa bawełna, wysyłane przeważnie do Stanów Zjednoczonych, Hongkongu oraz Japonii. Największy udział w imporcie mają maszyny, pochodne ropy naftowej, a także artykuły żywnościowe.